شکست مذاکرات و سایه «عوارضی تهران» بر تنگه هرمزآن روی خبریکشنبه 23 فروردین 1405 – 17:49مطالعه 4 دقیقهفائزه کریمیتبلیغاتتبلیغاتتبلیغاتمذاکره در اسلامآباد شکست خورد. حالا «محاصره دریایی»، اولین گزینه برای ازسرگیری جنگ است؛ محاصره تنگه هرمز که پس از جنگ، به عوارضی تهران مشهور شد.ترجمه مطالب از رسانههای خارجی به معنای تایید آن محتوا نیست. هدف صرفا اطلاع مخاطب از رویکرد و نگاه رسانههای جهان به تحولات ایران است.به گزارش زومان، مذاکرهکنندگان ایران و آمریکا بدون آنکه به توافقی دست یافته باشند راهی تهران و واشنگتن شدند. اگرچه تا پایان موعد دو هفتهای آتشبس، چند روزی باقی مانده اما پیام ترامپ بلافاصله پس از اعلام شکست مذاکرات، احتمال نقض آتشبس را تشدید کرده؛ او مدعی محاصره تنگه هرمز شده است؛ تنگهای که پس از آغاز جنگ – با طرح ایران – به عوارضی تهران مشهور شد و برخی این طرح عوارضگیری از کشتیها را اهرمی خواندند که میتواند چهره خاورمیانه را برای همیشه تغییر دهد؛ البته بر سر بادوام آن حرف و حدیثها بسیار بود.حالا درست ساعتی پس از شکست مذاکرات ترامپ ادعا کرد که از همین لحظه، نیروی دریایی ایالات متحده فرآیند مسدود کردن مسیر هرگونه کشتی که قصد ورود یا خروج از تنگه هرمز را داشته باشد، آغاز خواهد کرد. او همچنین به نیروی دریایی آمریکا دستور داده که هر کشتی در آبهای بینالمللی را که به ایران عوارض پرداخت کرده باشد، دنبال و توقیف کند؛ یعنی کشتیهایی که در بحبوحه تنش جنگ، عوارضی تهران را به رسمیت شناختند.کپی لینکعوارضی تهران در هرمز به گزارش زومان، تلگراف در توضیح پدیدهای به نام «عوارضی تهران» (Tehran Tollbooth) نوشت: کشتیها باید به خط ساحلی ایران نزدیکتر شده و از میان جزایر قشم و لارک عبور کنند. مالکان کشتی در این مسیر وارد یک فرآیند پیچیده و البته گرانقیمت برای مذاکره میشوند.رویترز هم برآورد کرده بود که اگر طرح عوارضی تهران در تنگه هرمز تا 5 سال اجرایی شود، درآمد ایران از این راه تا ۵۰۰ میلیارد دلار هم میرود . رقمی هنگفت که به باور برخی کارشناسان، حتی بخشی از آن کافی است تا ایران را به قدرت بلامنازع منطقه تبدیل کند و ماشین نظامی آن را چندین برابر قدرتمندتر از قبل بازسازی کند.هوگو دیکسون، ستوننویس رویترز، برآورد کرده است که تهران میتواند در پنج سال آینده ۵۰۰ میلیارد دلار از این راه درآمد کسب کند.کپی لینکعوارضی تهران چطور کار میکند؟پاسخ به این سوال مهم که عوارضی تهران چطور کار میکند همچنان موضوعی مورد توجه است؛ طرحی که حالا ترامپ به دنبال کشتیهایی است که در چارچوب آن عوارض میپردازند. بلومبرگ به این سوال پاسخ داده و نوشت: مالکان کشتیها ابتدا موظفند شرکتهای واسطه وابسته به سپاه پاسداران را از نوع محموله، مقصد و مالک نهایی کشتی مطلع کنند. سپس ایران بابت هر بشکه نفت، دستکم ۱ دلار «عوارض» دریافت میکند که این نرخ بسته به دوستانه بودن دولتی که کشتی برای آن است با ایران، میتواند افزایش مییابد. هزینهها باید به یوآن چین یا ارز دیجیتال پرداخت شود. میانگین هزینه برای یک نفتکش واحد، حدود ۲ میلیون دلار (۱.۵ میلیون پوند) است. اگر همه موارد تأیید شود، قایقهای تندروی سپاه در نهایت کشتی را برای ورود و خروج از این «عوارضی» اسکورت میکنند.کپی لینکتغییر شکل خاورمیانه و تجارت جهانیعوارضی تهران که ترامپ آن را هدف گرفته، سیستمی غیررسمی است که البته تحلیلگران آن را بزرگترین دستاورد ایران از جنگ با ایالات متحده می خوانند.تحلیلگران به تلگراف گفته بودند که اگر این عوارضی پابرجا بماند، میتواند صدها میلیارد دلار نصیب ایران کند و خاورمیانه و تجارت دریایی جهان را به شکلی بنیادین بازطراحی نماید.پتراس کاتیناس، پژوهشگر اندیشکده اندیشکده مؤسسه سلطنتی خدمات متحد در لندن، میگوید:«ایران یاد گرفته است که چگونه اقتصاد جهانی را به گروگان بگیرد.»البته پیش از شکست مذاکرات، دونالد ترامپ جای گزینه باز کردن مسیر عبور آزاد در تنکه هرمز، به ایده مدیریت این عوارضی توسط خودش علاقه نشان داده بود. او هفته گذشته گفت: «چرا ما عوارض نگیریم؟ من ترجیح میدهم خودمان این کار را بکنیم تا اینکه بگذاریم آنها (ایرانیها) پول را بردارند. چرا که نه؟ ما برندهایم، ما بردیم.»مسیر جدید حرکت کشتیها پس از برقراری سیستم عوارضگیری در تنگه هرمز توسط ایرانکپی لینکراهبرد کشورهای خلیج فارس در مقابل تهرانکشورهای حوزه خلیج فارس نگرانند که ترامپ پس از یک دور بمباران شدید منطقه، در نهایت تنگه را — دستکم به طور موقت — تحت کنترل تهران رها کرده و از معرکه خارج شود. هرچند برخی کشورها با پرداخت عوارض کشتیهای خود را حتی در زمان جنگ از تنگه هرمز عبور دادند اما تلگراف در گزارش خود دوام اجرای این طرح را پرچالش میبیند.برای نمونه از منابع دیپلماتیک میگوید که بر این باورند در بلندمدت، کشورهای خلیج فارس سیستمی را تحمل نخواهند کرد که ثروت هنگفتی را به جیب جمهوری اسلامی ایران سرازیر میکند؛ کشوری که پیش از این بخشهایی از زیرساختهای حیاتی آنها را منهدم کرده است.طبق کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل، هیچ کشوری نمیتواند مانع «عبور بیضرر» کشتیها از تنگههای بینالمللی شود. عوارض فقط در کانالهای ساخته دست بشر (مثل سوئز یا پاناما) مجاز است.ماه گذشته ایران در نامهای به سازمان بینالمللی دریانوردی مدعی شد که این عوارضی به دلیل «دفاع از خود» توجیه قانونی دارد؛ با این استدلال که باید کشتیهای مشکوک را بازرسی کند و این هزینه صرف هزینههای بازرسی میشود.برخی تاکید دارند که طرح تهران برای دریافت عوارض، ناقض حقوق دریاهاست و یکی از تبعاتش میتواند این باشد که روسیه یا چین نیز کنترل گلوگاههای استراتژیک در حیاط خلوت خود را به دست گیرند.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراکگذاریفائزه کریمیدنبال کردنمشاهده همه ویدئوها
45%
100%
90%