۲۱ ساعت گفتوگو بدون توافق؛ گام بعدی ترامپ چیست؟آن روی خبرخبر روزاخبار داغیکشنبه 23 فروردین 1405 – 13:54مطالعه 3 دقیقهمهدی درستیتبلیغاتتبلیغاتتبلیغاتپس از ۲۱ ساعت مذاکره فشرده، مذاکرات میان ایران و فرستاده آمریکا بدون نتیجه پایان یافت؛ موضوعی که واشنگتن را دوباره میان دو مسیر دشوار قرار میدهد.ترجمه مطالب از رسانههای خارجی به معنای تایید آن محتوا نیست. هدف صرفا اطلاع مخاطب از رویکرد و نگاه رسانههای جهان به تحولات پیرامون ایران است.به گزارش زومان به نقل از نیویورک تایمز، ناکامی معاون رئیسجمهور آمریکا، جی.دی. ونس، در کسب امتیاز از ایران طی یک نشست طولانی و فشرده بر سر برنامه هستهای، چشم بسیاری از ناظران را خیره نکرد. اما این شکست دولت ترامپ را در موقعیتی قرار داده که هر مسیری از مسیرهای پیشرو، هزینههای سنگینی در پی دارد.اکنون کاخ سفید با دو گزینه دشوار روبهروست: ورود به مذاکراتی طولانی با تهران درباره آینده برنامه هستهای ایران یا بازگشت به جنگی که طی هفتههای گذشته، بزرگترین اختلال انرژی در دوران معاصر را رقم زده و پرسشهایی جدی درباره کنترل تنگه هرمز پدید آورده است. مقامهای کاخ سفید میگویند تصمیمگیری درباره گام بعدی به بازگشت رئیسجمهور ترامپ از سفر آخر هفتهاش در فلوریدا موکول شده؛ سفری که برای حضور در یک مسابقه ورزشی برنامهریزی شده است.ونس درباره ۲۱ ساعت مذاکره اخیر توضیح چندانی نداده و صرفاً از ارائه طرحی «یا قبول کنید یا رد کنید» به ایران سخن گفته است؛ طرحی برای پایان دائمی برنامه هستهای این کشور که تهران آن را نپذیرفت. به این ترتیب، دور جدید گفتوگوها تفاوتی با مذاکرات متوقفشده ژنو در اواخر فوریه نداشت؛ آن دور پس از بنبست، به صدور دستور عملیات هوایی و موشکی علیه اهداف مختلف در ایران منجر شد.ترامپ در هفتههای گذشته بارها گفته بود که نمایش توان نظامی آمریکا ـ شامل حمله به بیش از ۱۳ هزار هدف، (به روایت پنتاگون) ـ ایران را به تغییر موضع وادار خواهد کرد. با این حال، ایران تأکید کرده است که این فشارها نهتنها باعث عقبنشینی نشده بلکه عزم این کشور را تقویت کرده است. همزمان با پایان مذاکرات، وزارت خارجه ایران اعلام کرد که «از دست دادن عزیزان و هموطنان، اراده ما را برای پیگیری منافع ملت ایران راسختر کرده است.»با وجود این، نگرانی در واشنگتن از آن است که ورود به مذاکراتی طولانی، هزینههای سیاسی و راهبردی گستردهای برای دولت ترامپ به همراه داشته باشد. در داخل دولت، این تصور وجود دارد که آمریکا پس از دور نخست درگیری دست بالا را دارد و بنابراین، تهران باید عقبنشینی کند؛ در حالی که ایران بر حقوق خود طبق معاهده NPT تأکید دارد.سایه اختلافات پیشین همچنان سنگینی میکند. ایران در مذاکرات قبل پیشنهاد داده بود فعالیتهای هستهای خود را چند سال تعلیق کند، اما حاضر نبود ذخایر اورانیوم یا ظرفیت غنیسازی خود را برای همیشه کنار بگذارد. همین موضوع از دید آمریکا نشانهای از باقی ماندن مسیر بالقوه ساخت سلاح تلقی میشد؛ دیدگاهی که با گذشت ۳۸ روز جنگ نهتنها تضعیف نشده، بلکه تقویت شده است.در حال حاضر، تهدید به ازسرگیری عملیات نظامی اصلیترین ابزار فشار واشنگتن محسوب میشود، اما این گزینه نیز برای ترامپ هزینهزاست. کاهش ۲۰ درصدی عرضه جهانی نفت، رشد قیمت انرژی و کمبودهای ناشی از جنگ، دولت آمریکا را واداشت تا آتشبس اعلام کند؛ آتشبسی که در ۲۱ آوریل پایان مییابد و بازگشت به جنگ میتواند بازارها و تورم را دوباره تحت فشار قرار دهد.در سوی مقابل، مسئله بازگشایی تنگه هرمز اکنون به مهمترین محور اختلافات تبدیل شده است. ایران میگوید که در جلسه اخیر، درباره این آبراه حیاتی، برنامه هستهای، پرداخت غرامت جنگ، لغو تحریمها و پایان کامل عملیات نظامی گفتوگو شده است. تهران خواهان پرداخت خسارات و رفع تحریمهاست، در حالی که واشنگتن با اولی مخالفت کرده و دومی را منوط به اجرای تعهدات ایران میداند.سفر ونس این واقعیت را نمایان کرد که هر دو طرف خود را پیروز مرحله نخست درگیری میدانند: آمریکا با اتکای به حجم حملات، و ایران با اتکای به تابآوری. در چنین شرایطی هیچکدام آماده عقبنشینی یا مصالحه نیستند.مقاله رو دوست داشتی؟لایکنظرت چیه؟ارسال نظربوکمارکاشتراکگذاریمهدی درستیدنبال کردنمشاهده همه ویدئوها
45%
100%
90%